Jazz Me Do!

Tum haftayi sebze meyve ve sporla gecirmis bunyeye haftasonu armagani olsun dedik ve Cuma aksami H. ile etraftan cok duydugumuz bir steak mekani olan Castell’e gittik. Ya kocaman deri koltuklarda yayilarak, ya da barda oturarak et cesitleri ve deniz urunlerine bogulunan mekanda, rezervasyonumuz olmadigi icin barda oturduk. Ben beyaz sacli guleryuzlu barmen amcaya yanimdaki kadinin yedigi kaburgayi gosterip menudeki spare ribs’i mi yedigini sordum, adam da, evet, ve istersen onundeki menuyu de silelim diyerek beni ayni anda utancla kahkahaya gark etti! Gercekten de etraftaki her sey agiz sulandiriciydi...Boylece cok guzel bir Ispanyol sarabi esliginde kendimize inanilmaz lezzetli bir protein ziyafeti cektik. Kaburgalarimizi siyirirken yaptigimiz sohbette de, evlerden uzak domuz gribinin temasla bulastigi, yani sen yemezsen bile yeterince korunamadigin, ayrica steril ortamda yetismis ve 70 derecede pismis domuz etinde %90 ihtimalle virus olmayacagi bilgileri, buna mukabil bizim de bilincli ancak umarsiz etoburlar oldugumuz gercegi masaya dokulmus oldu!!

Bu kadar buram buram New York kokan bir yemegin ardindan geceyi yine New York’a yakisir bir baska keyifle surdurelim diye dusunup oradan da Leidseplein’deki minicik jazz bari Alto Cafe’ye gectik. Muthis keyifli bir muzik, salas ve tatli bir mekan ve cokcok guzel bir aksamdi...

Sefamiz hep bol, pazartesimiz de cabuk cuma olsun!