09.09.09

Simetrik duzenleri, tarihleri, siralari sevmek icin illa simetrimanik olmaya gerek yok. Olayin boyutunu takintiya vardirmadan uzaktan uzaktan sevilebilir bir sey bence simetri. Bu minvalde bir ara moda olan asimetrik kesim tek omuz elbiselere filan pek bayilmadigim gibi, 2001-2012 arasi 12 yil boyunca her yilin bir gunune denk gelip sonra da 1000 yil daha bir araya gelmeyecek simetrik tarihler dizgesini de pek seviyorum.


Illa bu tarihe denk getirecek sekilde dugununu aylarca ertelemek ya da bu tarihi hesap ederek hamile kalmak gibi hareketler son derece abes olsa da, zaten Eylul’de yapilasi olan bir dugunu/dogumu/nisani/ozel kutlamayi bu tarihe denk getirmek gayet de cici geliyor bana...Ki ozellikle de bu yil, 9 Eylul, Maya Takvimi’nde dunyanin yeni enerjilerle yeniden dogacagi taze bir baslangica, sistemin yeni bir boyutuna isaret ediyor.


Bu taze baslangic gunu, Istanbul’da can yakan, ev dagitan, ic burkan sel felaketiyle hic ortusmuyor. Insan altyapisizliga mi kizsin, umarsizliga mi isyan etsin, bu ulkenin kadersizligine mi yansin, belediyeye mi kufretsin, olayi tamamen dogal afete mi atfetsin, bilemiyor. Uzaklarda sadece uzuluyor, cok uzuluyor. Zorda kalanlara sabir selamet, gidenlere rahmet, elinden hicbir sey gelmeyen “otorite”lere akil fikir dilemekle yetinmek durumunda kaliyor...


Sonra felaket resimleri ve yazilariyla dolu Hurriyet sayfasini kapatiyor; Istanbul’da ozel bir hastanenin bugun dogan bebekler sayfasini aciyor. Odanin icini bir anda pembe-mavi, akca-pakca, umut dolu bir isik kapliyor.

09.09.09’da, benim can dostum, kardesten otem Zeynom da bir umut kuzusu dunyaya getirdi. Uzaktayim ama kalbim yanlarinda...Tanrim guzel yuzu gibi omurler versin ona, annecigine, babacigina, dunyalar tatlisi ilk goz agrim 4 yasindaki komik mavis ablasina...Hepimize!


Dogum haberleri her zaman guzel, her zaman kutlu...Insanin ici yikaniyor, yuregi sagaliyor bir anda...
Sukran doluyor, her sey icin ve her seye ragmen...Cok sukur!