15 Ekim 2009 Perşembe
Bu Deniz Alabildigine Muhabbet*
Bugun cok sevdigim bir dost, Turkiye saati ile sanirim tam da simdilerde, minik bir kiz bebek getiriyor dunyaya…Onunla ortak baska bir canimin yarisi dostun da, farkli bir konuda iyi dilek ve duaya ihtiyaci var. Dedi ki, bugunu taze bebege ve annesine verin, yarindan sonra benim icin dua edin. Bense cok sukur kalbi temiz kadinlariz, dua kapasitemiz saglam, alimallah hepsine yetisiriz sen icini ferah tut diye cevap verdim. Icimden hepsini gani gani iyi dileklerle donattim, sonra da bu diyalogu dusundum.
Inanc tellalliginin kol gezdigi, herkesin inancinin herkesin meselesi haline geldigi, hosgorusuz ve ayrimci gunler yasiyoruz. Ta milattan bu yana, acilar aglayana diyen billur sesi cinliyor kulagimda Nilufer’in ve evet, boyle gelmis boyle gidecek hosgorusuz dunya duzeni…Ama ozellikle uzak ve yalniz ulkemiz hepimizin malumu, iyice karisik halde…Hal boyleyken, zaten hassas olan inanc ve ibadet konusunu yakin gorduklerinle bile dillendirmek gereksiz olabiliyor. Oysa gorunen koy kilavuz istemiyor, 3 kere hacca gidip ruhunu yalan dolan kotu kalplilikle "arindirdigini" sananlarin yaninda, benim inancim bana kaliyor.
Anlamadigim bir dilde dua etmeyi de bilmiyorum. Ilkokuldaki zorunlu din derslerinden sadece birkac kuple hatirliyorum. Ictenlikle, bilerek, severek, temiz kalple yapilan tum ibadetlerin onunde saygiyla ve etrafa yaydiklari pozitif isik icin de sukranla egiliyorum.
Ibadet etmiyorum. Ama Allah’a ictenlikle inaniyor ve sukretmeyi hic unutmuyorum. Iyi kalpli, acik yurekli, durust ve kuvvetli olmak icin caba gosteriyorum. Dogada gordugum her mucize, dogup buyuyen her bebek, Allah inancimi saglamlastiriyor.
Bu duyguyu en yogun sekilde Seb-i Aruz icin gittigim Konya’da yasamistim. Mevlana ve Sems’in turbelerinde, sema ayinlerinde icimi kaplayan tevekkul duygusunu, dervisler diyarinda, ümit dergahinda olmama baglamistim. Sufizm’in beni ben gibi kabullenen yuceligi icimi yikamisti. Daha sonra tasavvufa dair okudugum her seyde, Galata Mevlevihane’sinde izledigim her sema ayininde de bu duygu percinlendi.
Cok mutlu oldugum bugunlerde de Tanrima sukrederken, icim ulvi bir sevgiyle doluyor. Yepyeni, aydinlik, saglikli, mutlu gunler diliyorum, hepimize…Gonlumuz genis olsun!
*
bu denizde ne ölmek var bize
bu denizde ne gam, ne dert, ne keder.
bu deniz alabildigine muhabbet
bu deniz iyilikten, cömertlikten ibaret…
Mevlana
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Amin canım. Gönlümüz gepgeniş, huzurumuz yerinde olsun!
YanıtlaSil*lekum dinukum ve liye din (Kafirun suresi)
YanıtlaSil*Sizin dininiz size, benim dinim banadır.
gecen gun baska bir blogger arkadas yazmis,varken sukretmek kolay onemli olan yoklukta dahi sukredebilmektir.
YanıtlaSilİyisiyle kotusuyle tum yasadiklarimiz, varimiz ve yogumuz icin sukurler olsun...
Soyle birseydi: “Başına ne gelirse gelsin, karamsarlığa kapılma. Bütün kapılar kapansa bile, sonunda O sana kimsenin bilmediği bir patika açar. Sen şu anda göremesen de, dar geçitler arasında nice cennet bahçeleri var: Şükret! İstediğini elde edince şükretmek kolaydır. İş, dileği gerçekleşmediğinde de şükredebilmektir.”
YanıtlaSilminik bebeğe hoşgeldin bahtı açık yolu uzun olsun, arkadaşına da kolaylıklar, amin
YanıtlaSilBebek haberleri bu aralar pek yogun :)
YanıtlaSilAdsiz;
YanıtlaSilGuzelmis. Tesekkurler...
Jilet;
Haklisin, gerceklesen ve gerceklesemeyen dileklerimiz icin, sukurler olsun :)
Uykusuz;
Amin amin...
Ooo, tema degismekle kalmamis, profil resmi de gulec olmus, guzeel :)
Nora;
Sorma seker, baby boom var etrafta! Onlari sevdikce de bende hormonlar tavan yapiyor, hayirlara vesile!!
yaaa yaaa, yapıştırıcam yakışıklı bi uykusuz resmimi accık güleyim bak neler oluyo.
YanıtlaSilKalbimin büyüdüğünü hissettim okurken, ne zamandır hatırlatmayı unutmuştum kendime bunları. Eline sağlık.
YanıtlaSilMimmmmmmledim seni pls yaziver merak ediorum :)))))
YanıtlaSilNeden insanlar "adsız" olarak yorum yazarlar ki.
YanıtlaSilAsli;
YanıtlaSilArada hatirlamak iyi geliyor di mi? Rica ederim :)
Lolla;
Gordum canim, yazicam 3'leri 5'leri ilk firsatta...
M.Coco'm;
Hicbir fikrim yok. Bana da anlamsiz geliyo...
" Sufizm’in beni ben gibi kabullenen yuceligi icimi yikamisti. Daha sonra tasavvufa dair okudugum her seyde, Galata Mevlevihane’sinde izledigim her sema ayininde de bu duygu percinlendi."
YanıtlaSilBu duygunun birebir aynısını bende hissetmiştim, içimde ta derinde bi yerde. Sanki o anda başıma dünyanın en kötü şeyi gelse bile, onu taşıyabilme gücünü de kendimde bulabileceğimi hissettirirdi bana.
Ayrıca mevleviliğin, yobaz dini düşüncelerden uzak kalarak adeta "kurtarılmış bölge" gibi oluşu hep hoşuma gitmiştir.
Cornflake; "Kurtarılmıs bolge"..cok guzel yorum aynen oyle bence de :)
YanıtlaSil