Bir Bilmece Gibisin, Cozemedim Ben Seni...

Camdan bakiyorum. Daha aksamin 5’inde, tabak gibi bir dolunay, henuz mavi-gri olan gokyuzunde beliriyor. Zamana sozunu sadece yaz saati-kis saati uygulamalariyla, bir nebze gecirebilen insanlik caresiz, 1 haftadir daha da erken aciyor isiklari. Gece gittikce gune karisiyor.



Doganin her nevi gizeminde Tanri’ma dua ediyorum. Kendi icinde mukemmel bir duzenegi olan surprizli hava degisimlerini, mevsim gecislerini, zamani pencerede gormeyi seviyorum.


Tutarsizligaysa, sadece doganin bu ufak surprizlerinde katlanabiliyorum. Gundelik hayatta, is hayatinda, hele ki secilmis insan iliskilerinde, duyarsizliktan oldugu kadar, tutarsizliktan da nefret ediyorum. Evet, nefret sozcugunu hayatinin kapilarindan iceri cok da kolay almayan ben, bu olumsuzlamalardan yurek dolusu nefret ediyorum!


Aslinda herkesle ve her seyle dalga gecmeme vesile olabilen keskin bir mizah anlayisim, begeni duzeyimi ve secimlerimi kuvvetle koseleyen bir formasyonum ve Allaha sukur civa gibi de zekam var. Gerek duymam halinde de alayini tanimam, akilli gecinen yuzeysel tatli su baliklarinin anlayamayacagi tek metaforla ortaligi yikarim.


Oysa kanirta kanirta laf sokmalari, car car laf yetistirmeleri, sevgisiz ve tutarsiz ve duyarsiz tavirlari oyle sevmiyorum ki aslinda…Yoruyor beni, kemiriyor. Kurumsal hayatin, insani ne yazik ki cadi kazanlarinda kalkan sarinmaya yavas yavas alistirdigi dunyalarin aynalarinda bir nebze daha alistik, surtune surtune torpulenmeye. Sogukkanli makineler gibi, gulumseyerek, inceden catir catir laf carpmaya...Ama kisisel secimlerde daha da hoslanmiyorum itis kakis iliskilerden. Kasarlanamiyorum, umarsiz ve duyarsiz da olamiyorum.


Mutsuz enerji vericisi gibi etrafta dolasanlardan, duzgun ve kaliteli oldugunda muthis eglenceli olabilen zararsiz cekistirmelerin bile sirazesini kacirip, kimin dedikodusunu kime yapacaginin ayrimini yapamadan herkesi herkese cekistirip ortada gerizekali gibi dolasanlardan, insani aptal yerine koyanlardan, insani aptal yerine koydugunun fark edilmedigini sanacak gafilliklerinden, yaptiklari gariplikleri maskelemeye calisan ucuz boyalarindan…cok ama cok sıkılıyorum.


Sadece sozcuklerim ve kisisellestirmeden, etraftan alintiladigim gorsellerimle bir varlik boyutu yaratabildigim bu 2 duyulu dunyada bile bir avuc yuzu gulesi guzel insan anladi sevgi potansiyelimi, kotuluge uzakligimi, bazen bilerek abarttigim “citir Adile Teyze”, “kucuk masalci anac nine” rollerinden keyif aldigimi, yardimseverligimi, arada cani cok cekse de insan kanindan uzak duran “vejeteryan vampir” Edward gibi, cesitli yetilerle donanmis varligimin karanlik taraflarini bilemenin benim icin cok da zor olmadigini…
Hal boyleyken, benimle karsilikli uzun sohbetler etmis, evime girip soframda oturmus, kocamla ayri, benimle ayri bircok muhabbeti, paylasimi olmus bir gariban kadinin, kendi secimlerinin altindan kalkamayarak herhal, vicdan muhasebesiyle ne tur bir savunma mekanizmasina katik edilmis yansitmalarini bir araya getirip bana dusman oldugunu, durduk yerde selami sabahi kestigini bilmiyorum, basta muthis rahatsiz olsam da sanirim artik merak da etmiyorum. Allah yolunu acik etsin.