Sabahlar Uzak Keyifler Gıcır

Saat 5:00...3'den beri uyanığım...
Bazı zamanlar vardır, yatınca yatak batar, kalkınca hayat batar. Insomnia öyle başlar. Şükür bu öyle diil.
Yine de zamanlaması kendinden menkul uyku perisi sana temiz ve apaçık bi Hoşçakal çekip karşıki cafe'ye doğru fütursuzca uzaklaştığı zaman yatakta dönmek büyük işkencedir, sevmem, fırlarım.

Yolculuklardan önce genelde çocuk gibi heyecanlanıp erkenden uyanırım. Bugün biraz o var.
Yapacak çok şey olduğunda bazen uyku arası akla günün ajandası gelip gözkapaklarınla gözlerin arasına şööyle bir bağdaş kurup yerleşiverir ya, benim de uzun tatil öncesi ofiste gündemim yoğun bugün, biraz o var.
Dün gece bi arkadaşımıza sürpriz doğumgünü partisi yaptık, muhabbet harika geldi, ne zamandır içmemiştim şarap fazla kaçtı, kaç gündür detox beslenmedeydim peynir füme et meyve sağlam gitti, biraz da o var.
Uykum kaçtı, kalktım.

Karanlıkta kanal ışıklarını izledim, mis gibi kahve hazırladım, yol için kitaplarımı seçip taze sayfalarını kokladım heyecanlandım, dün geceki arkadaşın kütüphanesinde görüp acilen geçici el koyduğum Thailand Guide'a baktım daha da heyecanlandım, tweet yaptım biraz oraya buraya baktım, blog okudum keyif yaptım, işi düşündüm "ulan bugün de uykusuz zor geçicek, ne çok iş var" dedim ama nolucak hallederim diye kendime gaz verip arkama yaslandım.
Ne zamandır bu kadar erken kalkmamıştım, biraz da nostalji yaptım.
Oldum olası sabaha erken başlamayı severim. 4-5 yaşında küçücük bir kızken tavuk soyuyla akrabalık düzeyinde erken yatar, sabah 6'dan önce kalkıp 80ler damgası beta video kasetlerden bi çizgi film seçip izler, annemle babamı da uyandırmazdım. Bu tempo ilkokul sonrası bile devam etti. Zaten çalışan anne çocuğu olarak ilkokul boyu bir dolu arkadaşla birlikte etüde kaldığım için hem pek eğlenirdim, hem de eve bütün ödevler bitmiş gelir rahat ederdim. Çizgi filmler ilkokulda bazen bir önceki akşamın videoya annemce kaydedilmiş popüler dizileriyle yer değiştirdi. Çünkü evde küçük bir tavuk olabilirdim ama, okulda o zaman da sosyal böcektim ve arkadaşlarımın önceki gecenin bütün gün ne hikmetse konuşulan Perihan Abla'sı sırasında 5. rüyamı gördüğümü bilmelerine hiç mi hiç gerek yoktu! Muhabbetten geri kalamaz, sabah dizimi izler, servise gündem için hazırlıklı binerdim. Hatta arı maya enerjisiyle çay koyup kahvaltıyı da hazırlar, önlüğümü giyer, annemle babamı sonra uyandırırdım. Minnoş yaştaki bu küçük sorumluluk duygusuna bayılır, ama annemin uzun saçlarımı tepeden sımsıkı atkuyruğu yapıp başka bir 80ler etiketi Johnson&Johnson Floral pembe kolonyayla ıslatması sırasındaki kız çocuğu nazımı da keyifle yapardım.
Derslerin çok ağırlaştığı lise son ve sonraki okul hayatım boyunca da, hiçbir zaman geceyarılarına kadar çalışmayı beceremeyip, erken yatıp 3-4'de kalkıp sabah enerjisiyle ve afyonum patlamış olarak ders çalıştım hep...
Kendimi bildim bileli sabah insanı oldum anlayacağınız...
Bu sabah da o yıllara uzaktan selam edip kupamı şerefe kaldırıyor, sıcak bir poğaça kıvamında uyumakta olan kocamı doyasıya öpmek için ufaktan kaçıyorum.
Günaydııııııııııınnnnnnn!