'Bugün Efkârlıyım Açmasın Güller'

Olsaydi, Olmasaydi yazisinin yorumlari arasinda, kisisel belleksizligimizden toplumsal belleksizligimize gitmis, limitli hafsalalardan dem vurmustuk...Bugunun takvimleriyle mutlu olmakla, gecmisin albumlerinde kaybolmak seceneklerinin birbirinden bagimsiz da varolabilecegi ihtimalini, yeniye kosmanin eskiyi yakip yikmadan mumkunlugunu, toplumsal belleksizliklerin uyumak/uyanmak dogalligina kosut, uyurgezer yasamak hattindaki duvarlari nasil da inceden kiremitlerle ordugunu anmistik. Titrek ruzgarlar gecilmez sanilan sapasaglam demir tellerden kolaylikla gecer ya, biz de bellegin yanilsamali tutsakliklari arasinda nelerdeeen neleri cagristirmistik...Hic unutmadigimiz, arada bir hatirladigimiz, bir de bellegimizin girift dehlizlerinde kaybolup gidiveren binlerce an ve insanla...Bugun, hizli kosan hayatin zorunlu belleksizligine inat, hatirlama gunlerinden biri daha...

Insanin en buyuk yandaslarindan, merhemlerinden, devalarindan, ayraclarindan, yuz aklarindan biri oldugu kadar, en buyuk dusmanlarindan, cellatlarindan, yanilgilarindan olan, ey hikmetinden sual olunmaz kutsal Zaman! Ne ara takvimlerimizin sayfalarini bunca cevirdin de, Hrant Dink katliami uzerinden 3 koca sene gecti? Hepimizi nelerle oyaladin da, bugun olmakta olanlari unutup 150 yil oncesinin olmus-olmamislarini konusuyoruz milyonlarca adam?

Bu 3 koca seneyi de, bir degisiklik yapip hatirlayinca icimizde duydugumuz yurek acisini da en guzel, T24'de bugun yer alan yazisinda sevgili Oya Baydar anlatiyor (Vicdan Yazilari icin buradan). T24 gazetesi apayri bir yazi konusu, bugunlerde Turkiye'de insana iyi gelen ender olusumlardan birisi, onu bilahare anlatacagim. Bugun, baska bir sey yazmayacagim. 'Bugün, efkârlıyım'...