Drama Queen

Oldum olasi sahneleri sevmisimdir. Ilgiden her daim hosnut bir Aslan kadini, hayati sahne yapan maskesi bol bir Drama Kralicesi, ya da kendi halinde mutevazi bir tiyatro-sever..Ne derseniz deyin, sahnede olmanin keyfini cok az seye degisirim…


Daha minnak yavruyken de ortalarda sarkilar soylemelere, pistlerde dans etmelere bayilirdim, buyudukce de bu duygu buyudu benimle birlikte…Fena yapmadigim gobek dansini keyifli dost fasillarinda icra etmeyi de cok severim, dugun dernek ortamlarinda salon dansina atilan zarif adimlari da. Istanbul’da, bu islerin en has mekani Mundo Latino’da ogrenip, cesitli dans gecelerinde 1.5 yila yakin sure haftada 5-6 saat keyifle icra ettigim sosyal latin danslarina da bayilirim, clubbing’de ziplamaya da…Hepsi icinde hem keyif, hem biraz da sahne tasir danslarin. Izleniyor olabilme ihtimalini muzigin ritmi kadar icimde duyarim. Ustelik “Narcissus-vari bir maestro sendromu” degildir bu, tek basima evde aptal aptal dans ediyor olsam bile hissederim benzer bir keyfi…


Derslerimi dahi yillarca aynada kendi kendime, ya da kutuphanede arkadaslarla, ama illa ki yuksek sesle tekrarlayarak calistim ben. Okumalarimi genelde yuksek sesle yaptim. Sabahlanan calisma gecelerinin bile sahnelesmesinin olaya keyif kattigini dusundum hep, ustelik cok daha kolay ogrendim. Sunum yapilmasi gerekli projelerde isin o kismini hep ustume alip, rapor yazma kisimlarini ekip arkadaslarima attim.


Ilkokuldayken okulda ek ders olarak verilen tiyatro derslerine katildim. Ortaokulda drama klubune yazildim. Orta son’da ilk kez adam gibi sahne heyecani yasadim. Mujdat Gezen- Perran Kutman’in, ne de muhtesem oynadiklari, eksi sozluk’de Turkiye’deki en iyi komedi eserlerinden biri olarak tanimlanan Artiz Mektebi’ni sahneledi okulun tiyatro klubu, ben de konservatuara disaridan diploma almaya gelen, yaninda feci maganda “hamisi” ile gerdan kivirip komik komik sacmalayan, repertuari “DomDom kursunu” kivamli uvertur sarkici Nilay Domdom’u oynadim.

Ardindan, lise’de bu defa ingilizce muzikal ve oyunlar sahneleyen hocamin secmelerine katildim. Neil Simon’in, Anton Chekhov oykulerinden olusturdugu meshur oyunu The Good Doctor‘i sahneye koyduk. Cast’ta hem oyuncu, hem de danscilardan biri provalarin yarisinda sinavlarinin agir bastigini soyleyip de ayrilinca dansci olarak yer aldim.


The Good Doctor
The short stories/plays, all filled with irony, include "The Sneezer," who cannot apologize enough to a general for splattering a sneeze on his head. In "The Governess," an employer tricks a subservient governess out of her pay. "The Seduction" shows a man-about-town using a husband as the conduit for his attempted seduction of the man's new bride. "The Drowned Man" claims to be in the "maritime entertainment business" and will drown himself for a small fee. "The Defenseless Creature," a particularly hilarious scene, features a clever wife suffering from a "nervous disorder," who tries to extort money from a banker. In "The Arrangement" a father takes his shy, 19-year-old son to a house of ill repute.

The most challenging scene for an actor is "The Audition." An actress who has walked for four days from another city in order to try out for a play, arrives with a temperature of 103, then insists on doing the audition. Playing the parts of all three sisters from Chekhov's The Three Sisters, the actress begins as a sensitive sister, then bursts into tears on cue as the second sister, and ultimately becomes rational, composed, and straightforward as the third, the changes of mood requiring split second timing.


Oyun icinde oyun formatinda, yukarida da anlatilan “The Audition” (rol secmeleri) adli kisimda, Chekhov’un secmelerine katilmak uzere uzaktaki koyunden yuruyerek gelen, yazarin kendisini hafife alarak dalga gececegi kadar utangac ve komik konusan, ama yazarin oyunu Uc Kizkardes’den okuma yapmaya baslayinca sahnede yildizlasan kucuk Nina’yi oynadim.


Universite, master, kariyer baslangici derken, araya hayat girdi, ne yazik ki bu deneyimlerin devamini getirmedim. Ancak hepsinden dostluklari, fotograflari, hatiralari hep basucumda tuttum. Profesyonel olarak tiyatroyu meslek olarak secmesem bile, hayatin aslinda koskocaman bir sahne oldugu gercegine de, buyudukce alistim.


Bu sabah bu adreste verilmekte oldugunu ogrendigim amator oyunculuk derslerine gitsem mi diye dusundum. Hem uzakta, hem oldukca pahali, hem de dumenimi yazmak rotasina daha cok cevirdigim bugunlerde benim icin fazladan zaman kaybi...Yine de bu kursun ilani bugun e-posta adresime dusup de bana bunlari dusundurttugu icin mutluyum.

Yasamda sirtlandigim rollerin hepsini, ogrenciligi, evlatligi, torunlugu, kuzenligi, ablaligi, sevgililigi, dostlugu, is kadinligini, esligi, ev hanimligini, ev sahibeligini, okurlugu, yazarligi sonuna kadar icsellestirerek, oynamadan, severek, ogrenerek, hakkini vererek yapmaya calisiyorum. Hepsi icin binlerce kere sukurler ettigim bu roller icinde arada duygularimin heyecanli sicakligi yanaklarimi kizartiyorsa da, o kadari da ozledigim kirmizi kadife perdelerin ruhumdaki yansimalari olsun diyor, bosverip hos goruyorum...